Sinterklaas verwelkomd in Makkum

Door Sjoukje Steinhovden

Vol verwachting klopte het hart van de kinderen in Makkum toen op zaterdagmiddag 17 november de boot van Sinterklaas de haven van Makkum naderde. Muziekvereniging Hallelujah en jeugdkorps de Notenkrakers speelden sinterklaasliedjes om te zorgen dat de Sint zich extra welkom voelde. Jetze Genee en wethouder mw. Gea Wielinga stonden op de kade om hem en zijn Pieten welkom te heten. Niet dat de Pieten daarop wachtten trouwens: die renden meteen naar de kindermenigte en begonnen pepernoten uit te delen. Een paar van hen hadden schaatsen en sleeën meegenomen, omdat ze gehoord hadden dat het èrg koud zou worden in Makkum de komende dagen. Na het welkomstwoord was het tijd om de Sint naar het Plein te brengen, waar het feest verder zou gaan. Normaal gesproken zou Amerigo, het paard van Sinterklaas, dit klusje natuurlijk klaren, maar hij was oververmoeid en mocht niet werken… Gelukkig was er een oplossing gevonden: weerman Paulus Pietersma had een echte arreslee geregeld, mèt een paard ervoor. Zo kon Sint toch comfortabel naar het Plein gebracht worden. Op het Plein werd verder gesproken over het weerbericht. Paulus Pietersma bevestigde nog eens dat het echt heel koud zou worden: «Bérekoud! Zo koud zelfs, dat de Elfstedentocht over een week gereden kan worden. It giet oan!» Maar omdat in Spanje bijna nooit ijs ligt zijn de Pieten niet echt goede schaatsers, dus er moest nog wel even ?ink geoefend worden. De kinderen werd gevraagd op het podium de schaatsbeweging voor te doen: links, rechts… Opeens brak er paniek uit onder de Pieten: ze waren niet compleet… Coole Piet was er niet… Iedereen begon te roepen en te zoeken en op hetzelfde moment kwam er een ambulance aan. Gespannen werd gevolgd wat er gebeurde en ja hoor… Er werd een brancard uit de ambulance gedragen en wie lag erop…? Coole Piet! Hij had een verband om zijn hoofd en ook zijn been en zijn arm waren verbonden. Gelukkig was hij wel bij bewustzijn en hij vertelde dat hij had geprobeerd te schaatsen. Het zou immers zo koud worden? Maar omdat er nog geen ijs was, was hij gaan klunen en daarbij was hij gevallen. Hij mocht in de stoel van Sinterklaas zitten om bij te komen. Hij vroeg de kinderen om niet te hard te zingen, want hij had hoofdpijn…



Uitreiking eerste boek ‘De Sankôp’

Door Judith van Lavieren

Het eerste exemplaar van het door Albert en Jorke Kamstra geschreven boek ‘De Sankôp. De geschiedenis van recreatiegebied De Holle Poarte’ werd afgelopen donderdag uitgereikt aan de heer Piet Venema. Het feestelijke gebeuren vond onder grote belangstelling plaats in de bibliotheek. Venema ontving het boek uit handen van uitgever Thomas Groeneveld. Albert Kamstra gebruikte voor het eerste deel van het boek de aantekeningen en foto’s die zijn vader Jorke verzamelde. In de tijd van aanleg van de Sânkop was vader Jorke werkzaam als hovenier. Met zijn eigen beschrijving van latere ontwikkelingen maakte Albert de geschiedenis compleet. De heer Venema had destijds als directeur van de dienst Openbare Werken onder andere de verantwoordelijkheid voor het groenonderhoud en een van zijn personeelsleden was Jorke Kamstra. “Wij lagen elkaar direct goed. In die begintijd ging Jorke nog met de schep op de fets op pad.” Hij maakte indruk op Venema doordat hij van alle planten de Latijnse naam wist. Daarna schetste Venema een beeld van zijn jaren als directeur Openbare Werken. In de jaren dat de Sânkop van de gemeente was, viel het onder zijn verantwoordelijkheid. Onder andere werden herinneringen opgehaald aan de enorme bergen ijsschotsen op het strand in 1985 die voor het eerst grote fles veroorzaakten. Tot slot feliciteerde Venema Albert Kamstra hartelijk met het boek. Thomas Groeneveld reikte het tweede exemplaar aan Albert Kamstra zelf uit. Albert bedankte alle aanwezigen voor hun komst. Dank was er ook voor Thomas Groeneveld voor het uitgeven en voor Gerben Wijnia die het corrigeren en verzorgen van de lay-out voor zijn rekening nam. “Bin ik trots? Ja, natuurlik bin ik dat. It is in knap stikje wurk wurden.” Ik set asen graach in handtekening, mar ik kin my net foarstelle dat der ien om komt”, lachte Kamstra.” Ik bliuw deselfde Albert.” Jongste broer Douwe was de laatste spreker van de avond. “Us heit wie in goede hovenier mei in opmerkzaam karakter.” Naast het zorg dragen voor de beplanting van ‘het recreatieoord’, zoals hij de Sankop altijd noemde, was hij bezig met het vastleggen van de ontwikkelingen die hij waarnam in woorden en foto’s. “Ik moat it even opskriuwe!”, waren dan bij thuiskomst zijn eerste woorden. Hij legde een enorme voorraad foto’s aan. “Maar dat zien jullie wel aan de hoeveelheid materiaal die Albert op Ik bin in Makkumer plaatst”, grapte Douwe . Het ontlokte de jonge Albert destijds meerdere malen de opmerking “Wat moat heit mei al dy rommel? “Letter hest der profjt fan” zei heit dan. “En daar heeft hij gelijk in gekregen”, stelde Douwe. “Als amateur in de ware zin van het woord, namelijk als liefhebber,heb jij de verhalen en foto’s aangevuld. Je hebt de juiste personen gezocht om het boek uit te geven en er enthousiast voor geadverteerd. Soms ben je gewoon een ‘Makkumer die oan in lauw bierke sit’ maar altijd ben je een bewonderaar van het leven en lief voor je familie.” Speciaal voor de gelegenheid had Douwe een hoed meegenomen om die voor Albert af te nemen. Hierna was het tijd voor een gezellige pauze met kofe en gebak waarin iedereen Albert kon feliciteren.



Zanggroep Forte bestaat al weer 45 jaar

Door Judith van Lavieren

Gisteravond beleefde zanggroep Forte een wel heel bijzondere repetitieavond. Op 27 november was het namelijk precies 45 jaar geleden dat groep Forte opgericht werd. Het was toen nog een gemengd jeugdkoor waar je vanaf je 15de en tot je 18de bij mocht. Een heel geliefd koor want er was een wachtlijst! Van 1 of 2 stemmige zang heeft het koor zich in de loop der jaren ontwikkeld naar 4 of 5 stemmige zang. Op het programma staan gospels en opwekkingsliederen en eigentijdse muziek. Vanaf 2009 wordt Forte gedirigeerd door Anna Bonnema, tevens begeleidt zij het koor op de piano. In de jaren hiervoor zwaaiden Margriet Lemmens, Helen Raay, Cilia Altena en Mattie Terpstra met het dirigeerstokje. De begeleiding varieerde. Er zijn ook periodes geweest dat Forte begeleid werd door een band met onder andere Cor Kronenburg. Elke dinsdagavond is het repetitieavond. Die Zanggroep Forte bestaat al weer 45 jaar repetities vinden tegenwoordig plaats in Avondrust. Zo nu en dan komen er wat bewoners langs om te luisteren. Gezellige avonden die garant staan voor “in soad wille”. Eerder werd er gerepeteerd in het scoutinggebouw en nog daarvoor in de voormalige Christelijke Lagere School. Ongeveer 7 keer per jaar treedt Forte op. Ze zingen vaak bij kerkdiensten. Ze kunnen ook zelf een dienst samenstellen en leiden. Meestal treden ze op in kleurige jasjes, maar ze passen hun kleding aan de gelegenheid aan. Onlangs nam men nog deel aan het Federatiefestival voor Koren in onze gemeente. “De opbouwende kritiek die we daar meekregen dat we onze naam eer aan doen. Forte betekent namelijk kracht en de jury vond dat wij een duidelijk verhaal hebben, namelijk het uitdragen van Gods woord. De jury vond dat wij onze boodschap krachtig en goed verstaanbaar naar voren brachten”, aldus Aaltsje Hendriks die al 30 jaar bij Forte zingt. Het zingen tijdens het In Memoriam in Avondrust werd door de leden als heel bijzonder ervaren. Een optreden dat altijd met veel plezier ( en een incidenteel gluhweintje) gedaan wordt is het optreden als “engelenkoor” tijdens de Kerstkuier van basisschool De Ark. Ze staan open voor spontane projecten. Het feestje ter gelegenheid van het jubileum is al gevierd. Men ging met de huidige zestien koorleden na een optreden in Skuzum met elkaar midgetgolfen en daarna uit eten. Een jubileum laat je terugblikken maar het is ook een moment om naar de toekomst te kijken. Op het ‘wensenlijstje’ van Forte staan nieuwe mannelijke leden ter versterking van de 2 bassen en 2 tenoren die het koor telt. En ook een pianist(e) zou van harte welkom zijn. Dan kan dirigente Anna Bonema zich helemaal op het dirigeren richten. Het belangrijkste toekomstplan is echter met veel plezier in het zingen de boodschap van Forte blijven uitdragen.



Weer een geslaagde Sintwilledei 2018

Door Sjoukje Steinhovden

Midden in de herfst was Makkum op zaterdag 24 november, op Sintwilledei, opeens gehuld in een winters decor. Hoewel, opeens, weerman Paulus Pietersma had tijdens de intocht van Sinterklaas in Makkum al had voorspeld dat het “berekoud” zou worden en dat de Elfstedentocht plaats zou gaan vinden. En dat was ook het geval. Het was in meerdere opzichten een bijzondere versie van de tocht der tochten. Uniek was dat Makkum met een knipoog deze keer één van de elf steden was. Bij Workum was de doorgang gestremd wegens een groot wak, daarom konden de deelnemers die stad niet aandoen en moesten ze in plaats daarvan via het IJsselmeer naar Makkum. Naar schatting ongeveer 150 schoolkinderen namen deel aan de tocht. Diverse winkels in Makkum waren voor de gelegenheid tot één van de Friese elf steden omgedoopt. In elk van deze “steden” moesten de kinderen een opdracht volbrengen, waarna ze een stempel op hun stempelkaart kregen en naar de volgende stad konden gaan. De activiteiten liepen uiteen van bekende spelletjes als sjoelen, blikgooien en hengelen tot pakjes stapelen en wortels in een klomp doen. Er werd zelfs geWeer een geslaagde Sintwilledei 2018 skied en in de bibliotheek konden de deelnemers zelf een vervoermiddel kiezen waarmee ze de elfstedentocht zouden willen volbrengen. Dit mochten ze kleuren, waarna het werd opgehangen aan de muur, waar de elfstedenroute was nagemaakt. Natuurlijk was er een medaille voor degenen die de tocht volbrachten. En na deze tocht konden de kinderen écht de schaatsen onderbinden, want midden op het Plein was een ijsbaan aangelegd. Om de ijsbaan heen was een markt gebouwd met kraampjes van de Makkumer middenstand, zodat ook de ouders zich niet hoefden vervelen. De ijsvereniging was present met warme chocolademelk en ook elders kon men zich tegoed doen aan winterse lekkernijen. De Stichting Âld Makkum had in het kader van deze dag een spontane actie bedacht: op een groot scherm lieten ze foto’s zien van eerdere Sinterklaasintochten en kinderen konden er grabbelen. Sinterklaas was natuurlijk met een paar van zijn Pieten aanwezig om een kijkje te nemen bij de activiteiten en hij liet zich geduldig fotograferen met kinderen van àlle leeftijden. Na a?oop van de elfstedentocht ging hij terug naar het Sinterklaashuis, waar de kinderen naar binnen mochten om hem persoonlijk te begroeten.